Neste escrito pretendo transcribir dunha maneira mais ou menos fiel a miña intervención na Sesión Plenaria do 26 de marzo, na cal debatíase a aprobación inicial dos orzamentos de este ano presentados polo Goberno do Partido Socialista.  A miña decisión, e o entendo perfectamente, pode non ser compartida por moitas persoas, inclusive, pode ser, por algún votante da desaparecida Converxencia 21, pero podo asegurar que a miña decisión non se baseou nunha venalidade, senón que está solidamente artellada. Sempre fun un individuo que buscou o diálogo como leal suarista; tendo o diálogo un cometido, construír.  Por outra banda, neste momento do mandato, tendo en conta que estou nunha posición de privilexio aritmético debido a postura abstencionista (en xeral) do BNG (e non é unha crítica nin un reproche a este partido), e que non me vou a presentar por ningunha formación en 2027, dado que C21 foi extinguido, procuro negociar co Sr. Cabaleiro, que amosou nesta ocasión un bo talante, c...

O estudo da historia baséase nos textos escritos e nos achados materiais. A veces, cando queremos analizar un espazo, por exemplo unha cidade, durante un período concreto, atopamos unha descompensación entre o escrito e o arqueolóxico. Este é caso de Tui no seu tempo romano, onde si ben existen moitas alusións reflectidas en textos, logo paradoxicamente, os vestixios materiais resultan moito máis parcos, sobre todo tendo en conta a importancia deste enclave durante a Idade Antiga.  Tui está moi ben cuberta nas Idades Media e Moderna, incluso ca particularidade de posuír unha gran catedral e un rico legado xudeu, pero a etapa romana era unha materia tan pendente como esencial.    Esta era unha realidade ata que comezaron unhas obras de adecuación do firme na Rúa do Pracer, no corazón do Casco Histórico.     As catas realizadas baixo a dirección do arqueólogo D. Juan José Perles abriron un túnel ao pasado, ao máis recóndito da nosa esencia, ao atop...

  Ante todo, quero manifestar a miña tristura polo feito de que unha parte importante da fisionomía e simboloxía da Praza da Inmaculada fora extinguida.  A parte do debate que se poida chegar a fraguar pola decisión de talar os tileiros, este é un feito indiscutible, as árbores centenarias dese espazo xa non se atopan no seu lugar, e na actualidade a praza converteuse un erial baleiro, case insultantemente pedregoso, aínda que esteamos na cidade da pedra, tan próximos á colina de Pedra.  O segundo, quero aclarar o que eu coñecía desta actuación. Sabía que se realizaría unha intervención drástica nun dos tileiros, o que no informe denomínase Tp 4, debido a que afectaba gravemente á estrutura base dun dos quioscos. Vou a ser sincero. A Sra. Concelleira de Patrimonio, a Sra, Ana Núñez, pediume o meu parecer ao respecto desta cuestión, e eu, (asesorado), contesteille que si non existía posibilidade de movela árbore a través dun transplante, o mellor era radicala. ¡Así de ...